چگونه به فرزندم غذا بدهم

چگونه به فرزندم غذا بدهم

پیشنهاد شما مخصوص شما :

خواص دارویی و گیاهی

چگونه به فرزندم غذا بدهم

چگونه به فرزندم غذا بدهم

مدیر گروه زنان و زایمان دانشگاه شهید بهشتی تهران در مورد مزایا و معایب هورمون درمانی پس از دوران یائسگی توضیحاتی داده است.

مردان در عین حال که زنانی خنده رو و آرام دوست دارند به طور همزمان زنانی مستقل و جدی را نیز دوست می دارند

چگونه به فرزندم غذا بدهم

کودکانی که در سنین پایین دچار چاقی مفرط هستند در نوجوانی و بزرگسالی بیشتر دچار مشکلات عاطفی می شوند

راه هایی برای داشتن سینه های سفت و طرز تهیه ماسک برای خوش فرم کردن سینه را در ادامه این خبر می خوانید.

متاسفانه سرطان پروستات در مراحل اولیه بدون علائم است و فرد نمی تواند به خودی خود این بیماری را تشخیص دهد

کودکانی که در سنین پایین دچار چاقی مفرط هستند در نوجوانی و بزرگسالی بیشتر دچار مشکلات عاطفی می شوند

زنان باید به طور مداوم بدن خود را چک کنند که اگر این علائم را داشتند سریعا به پزشک مراجعه نمایند

متاسفانه در روابط دختر و پسر بیشترین کسی که آسیب می بیند دختر است زیرا احساسی تر و حساس تر است

گریه نوزاد بعضی ها فکر میکنند یکی از وظایف پدر و مادر ها رسیدگی بیست و چهار ساعته به نوزاد میباشد.نیمه شب ها معمولا کودکان به دلایل مختلف میزنند زیر گریه و والدین نگران با سرعت به بچه رسیدگی میکنند و گریه ی او را قطع میکنند.ولی یک مطالعه جدید میگوید بگذارید بچه آن‌ قدر […]

اختصاصی سایت نیک صالحی

با ایده ها و روش های جالب و خوب برای دانش آموزان و اولیا مدرسه برای برگزاری روز معلم در مدرسه آشنا شوید.

آشپزی و شیرینی پزی

چیزی به رسیدن ماه مبارک رمضان نمانده است و این روزها همه در تدارک این ماه هستند. از مهم ترین نکاتی که در ماه رمضان باید مورد توجه قرار بگیرد مهمانی ها و افطاری های این ماه عزیز است که می توان با پذیرایی متفاوت بسیار متفاوت تر از مهمانی های در طول سال برگزار شود.

مد روز و زیور آلات

فصل بهار مخصوصا در برخی نقاط کم از تابستان ندارد و گرمای زیاد باعث میشود که از لباس های خنک استفاده کنیم. خانم ها در کشور ما پوشش متداولشان مانتو است و در این فصل به دنبال مانتوهای خنک و نخی هستند.

©باز نشر مطالب اختصاصی سایت فقط با ذکر منبع و لینک مطلب در سایت niksalehi.com مجاز میباشد .

یکی از شایع ترین سوالات والدین این است : “چگونه می توانم به کودکم یاد دهم که خودش غذا بخورد ؟” استقلال در تغذیه یک دغدغه بزرگ برای والدین خسته از فعالیتهای روزانه است! انگیزه دیگر این آموزش به کودکان می تواند این باشد که سر سفره خودتان نیز با خیال راحت غذا خورده و از آن لذت ببرید.

خوب، باید بدانید که این نوع آموزش و آموزش های استقلال یابی به کودک ، خودش یک مهارت است و کار کردن با بچه ها در تمام سنین و انواع مختلف توانایی ها، می تواند حتی شما را به یک کاردرمانگر ماهر تبدیل کند!

اگر می خواهید کودکتان در تغذیه مستقل شود، این نکات ساده را دنبال کرده و البته بهترین ظروف را برای استفاده کودک نوپای خود تهیه نمایید تا آنها را به این امر تشویق نمایید.

کودک نوپا یا بچه های سنین پیش از دبستان را به طرق زیر می توان آموزش داد : – خوردن با دست – خوردن با قاشق – خوردن با چنگال

هر کدام از اینها در واقع مهارت مستقلی هستند و معمولاً در سنین مختلف کسب می شوند. استفاده از تجربیات و سپس استراتژیهای کاردرمانی برای تشخیص چگونگی کمک به آنها ضروری است. البته، همانطور که ذکر شد شما بهترین وسایل آشپزی را نیز برای کودکان نوپا و بچه ها می توانید به کار بگیرید.چگونه به فرزندم غذا بدهم

فرزند شما تغذیه را از اولین زمانی که بتواند و با همه ابزارهایی که در اختیار داشته باشد، شروع خواهد کرد که اولین علائمش در حدود ۸ ماهگی خواهد بود. در ابتدا، شما متوجه خواهید شد که آنها از کل دستشان برای خوردن غذا می خواهند استفاده کنند، آنها اغلب در یک لحظه طعمه خود را در دست می گیرند و سعی خواهند کرد تمام دست خود را به دهانشان برسانند.

طبیعتاً در ابتدا این یک روش نسبتاً بی اثر است، اما آنها به تدریج توان مدیریت آن را پیدا می کنند، بدین ترتیب که به آرامی شروع به استفاده از دو یا چند انگشت برای گرفتن بیشتر غذاها خواهند کرد که این کار در حدود ۹ ماهگی به بالا خواهد بود، اما به طور کلی می تواند بین ۷ تا ۱۱ ماهگی باشد. این مدل گرفتن ( شکل چنگکی )، بسیار مهم است زیرا پایه ای برای مهارت های حرکتی دیگری در آینده مانند نوشتن خواهد بود.

اول از همه، اطمینان حاصل کنید که به آنها فرصت کافی داده اید. اجازه دهید آنها کارشان را انجام داده و دوباره امتحان کنند. فقط اینگونه است که آنها یاد می گیرند ! ابتدا مواد غذایی را که خشک و به اندازه کافی بزرگ برای گرفتن باشند، به آنها بدهید، اما نه خیلی بزرگ که امکان خفگی وجود داشته باشد. قطعات کوچک پنیر یا نخود فرنگی یا هر مورد تهیه شده در سایز کودکان، مناسب است.

اکثر بچه ها انگیزه خوردن دارند ، راه دهان خود را نیز خواهند یافت. مشکل اصلی چگونگی در دست گرفتن غذاست. اگر نتوانستند انگشت شست و انگشت سبابه خود را به جهت گرفتن غذا از هم به خوبی جدا کنند، در ابتدای وعده های غذایی حتماً آنها را همراهی کنید تا کمکشان کرده و به آنها غذا بدهید.

ابتدا یک تکه تکی از غذا را جداگانه در سینی قرار دهید، اینگونه تمرکز کودکان برای گرفتن آن بالاتر می رود. اگر نتوانستند آن را بگیرند، تکه را جلوی آنها را نگه دارید و تا زمانی که کودک همه تلاشش را نکرده اجازه ندهید تمرکزشان به هم بخورد.

البته فقط چند دقیقه تمرین کنید و سپس غذا را به شکل همیشگی به آنها بدهید تا خیلی خسته و ناامید نشوند. احتمالاً زیاد طول نخواهد کشید تا این مهارت جدید را به دست آورند!

یکی از ابزارهای مورد نیاز، یک ابزار کوچک دستی است که غذا را به قطعات کوچکتر و مناسب کودکان ببرد. برای برخی کودکان ممکن است نیاز باشد که برخی از قطعات را باز هم نصف کنید.

کسب این قابلیت به شکل کاملاً مستقل، از سن ۲ سالگی است. با این حال، اکثر بچه ها اگر به آنها فرصتی داده شود، قادر به یادگیری زودتر آن هستند که حتی با یک سال سن نیز می توانند به طرزی نسبتاً ماهرانه و به راحتی با قاشق تغذیه کنند.

در روال تغذیه با قاشق، در ابتدا مهمترین کاری که شما می توانید انجام دهید این است که اجازه دهید کودک خودش امتحان کند. در اولین روزهای تغذیه نوزادتان، این کار به معنای این است که در حین غذا دادنتان، قاشق مخصوص او را نیز در اختیارش قرار دهید. این کار به کودک اجازه می دهد که برای استفاده از قاشق تقلا کرده و یک مهارت حرکتی خوب را تجربه کند. در این راه شما نیز او را تشویق کنید.

هنگامی که آنها شروع به قرار دادن آن در دهان خود می کنند، با دستتان آنها را همراهی کرده و کمکشان کنید. این کار را چند بار در طول خوردن غذا انجام دهید تا زمانی که خودش بتواند قاشقش را نگه دارد.

هنگامی که آنها بتوانند خودشان قاشقشان را در دست بگیرند، وقت آن است که یک ظرف غذا نیز در اختیارشان قرار دهید تا خودش غذا بخورد !

کاسه های بسیار جذابی برای بچه ها در بازار وجود دارد که از ریختن کل غذا روی زمین جلوگیری می کنند. نکته مهم این است که فقط در ابتدا مقدار کمی غذا در کاسه بریزید. اینگونه آنها بیشتر غذای موجود را می خورند. اگر به خوبی غذا خورده و دست کم بخشی از آن را در دهانشان بگذارند، می توانید هر بار غذای بیشتری را در کاسه برایشان بریزید.

اگر آنها علاقه زیادی نشان نمی دهند و یا زمان زیادی را برای ور رفتن با قاشق نمی گذارند، در تمامی مراحل برداشتن، بلند کردن و در دهان گذاشتن غذا آنها را کمک کنید و طوری رفتار کنید که یک الگوریتم آموزشی برای آنها باشد. هنگامی که به این نقطه برسید، احتمال دارد فرزند شما حدوداً ۸ تا ۹ ماهه باشد، اما شما فرض کنید او ۶ ماهه است و تازه می خواهد غذا خوردن را شروع کند.

اگر غذای زیادی را می ریزد، با لحن آرام به آنها یادآوری کنید که جای غذا درون دهانشان است. البته خودتان نیز سعی کنید به خاطر بسپارید که بازی با غذا و ریختن آن بخشی از پروسه یادگیری است و با اینکه چالش برانگیز است، کوتاه خواهد بود.

یکی از بهترین ترفندها این است که شما این کار را با ۲ کاسه ادامه دهید، یعنی غذای خودتان را نیز در کاسه ای مشابه او بریزید و این رویه را تا زمانی که او هر چه بیشتر و بیشتر از موجودی غذای کاسه خورده و کمتر روی خود و زمین بریزد، ادامه دهید. وقتی این روال به بهبود مورد نظر شما رسید، می توانید کاسه خودتان را بردارید.

پس ازمدت زمان کوتاهی دیگر فقط شما گاهی اوقات به آنها کمک می کنید، زمانی که لقمه بزرگ باشد و یا زمانی که قاشق را اشتباهاً در دست گرفته است، اگر چه کلیت فرآیند نظارت همچنان ادامه خواهد داشت. در مورد غذایی که آنها بر روی خود و زمین می ریزند، اصلاً حساس و یا نگران نباشید.

البته اگر برایتان خیلی ناراحت کننده نباشد، باید بدانید که این حالت تا ۲ یا ۲ سال و نیمه گی ادامه خواهد داشت. کسب استقلال آنها فرصتی برای خود شما ایجاد خواهد کرد تا به آسودگی غذایتان را میل کنید و اگر دلتان خواست پاسخ تلفنتان را نیز بدهید!

همچنین در نظر داشته باشید که غذاهای پرتر و حجیم تری مثل ماست و پودینگ، ساده تر با قاشق برداشته می شوند. غذاهای مشکل به جهت خوردن با قاشق، ممکن است در ابتدا ناامید کننده باشند.

استفاده کودکان از چنگال فقط بعد از اینکه آنها تسلط لازم در استفاده از قاشق را پیدا کردند، امکان پذیر خواهد بود. غذای مناسب برای خوردن با چنگال را وارد برنامه تان کرده و یک چنگال خوب برای تغذیه کودک تهیه کنید. بچه هایی که قادر به استفاده از چنگال در سن ۲ سالگی باشند، محدود بوده و اکثر آنها ترجیح می دهند از انگشتان خود استفاده کنند، که البته خوب است و اشکالی هم ندارد. عجله ای در استفاده کودک از چنگال نیست!

با قرار دادن یک چنگال ایمن در بشقاب یا سینی روی صندلی غذای کودک و با مواردی مثل تکه های کوچک پنیر و ناگت مرغ که برداشتنشان با چنگال آسان است، شروع کنید. رشته فرنگی و تکه های میوه، نرم و خوب هستند، اما لغزنده بوده و ممکن است از هم جدا شوند، لذا در ابتدا که ما می خواهیم سطح ناامیدی کودک را پایین آورده و به آنها فرصتی واقعی برای موفقیت بدهیم، چندان مناسب نیستند.

رعایت این مساله باعث خواهد شد که آنها بارها دوباره سعی کنند. اگر آنها با گرفتن غذا با چنگال مشکل داشته باشند، می توانید آنها را یاری دهید و زمانی که خودشان بتوانند بگیرند، به آنها کمک کمتری بدهید.

به آنها یک چنگال خوش قیافه تخصیص داده و حداقل چند بار در هفته آنها را به استفاده از آن تشویق کنید. برایشان توضیح دهید که در سنین پیش دبستان دیگر خوردن غذاها با دست چندان زیبنده نیست.

قاشق هایی که انحنا و گودی بیشتری داشته باشند، مناسب ترند، زیرا در صورتی که مقداری از غذا از درونشان بریزد، هنوز مقداری دیگر باقیست و این موضوع به خصوص در روزهای اول و زمانی که هماهنگی کودکان با قاشق خیلی زیاد نیست، جهت ناامید نشدن آنها بسیار مهم است.

برای کودکان چنگال های کوچکتر و دارای یک دسته نرم و پهن مناسب ترند. نوک چنگال باید حتماً فلزی باشد که به راحتی بتواند در هر ماده غذایی فرو رود. در عین حال باید نوک چنگال تا حدی هم گرد باشد تا برای کودکان خطری نداشته باشد.

اگر فرزند شما در حال حاضر یک کودک نو پاست و شما هنوز کاری برای اینکه خودش غذا بخورد نکرده اید، نگران نباشید. فقط شما باید مراحل اولیه را سریعتر پشت سر بگذارید. بسیاری از والدین ضرورت تهیه یک قاشق را برای کودکشان حس نمی کنند و از آشفتگی ای که کودک ایجاد می کند، گریزان هستند. اما برای یک کودک نوپا مهم است که برنامه خود را درست دنبال کرده و به آنها با صبر و استقامت کمک بدهید.

همچنین باید اشاره کرد که گاهی اوقات کودکان نوپا می دانند که چگونه باید خود را تغذیه کنند و قادر به انجام این کار هستند، اما ممکن است به علت ریزه خواری های دیگر، اشتها نداشته و از این کار خودداری کنند. لذا برای اجتناب از این مساله باید به دقت برنامه ریزی کنید.

اگر فرزند شما تکاپوی بیش از حدی برای کسب مهارت خوردن دارد، اما گاهی امتناع می کند، اطمینان حاصل کنید که شلوغی و ریخت و پاش او را ناراحت نمی کند. اگر شما فکر می کنید که آنها ریختن غذا را دوست ندارند، نشان دهید که یک دستمال سفره برای خود دارید و یکی هم به او خواهید داد. اگر کمی غذا ریخت سریع اقدام به تمیز کردن آن نمایید.

در نهایت مهمتر از همه آنکه صرف نظر از دلیلی که آنها را در این روند دچار مشکل می کند، انسجام، صبر و تمرین و اهتمام به آنها به شکل توام، کلید پیشرفت کودکان در کسب استقلال در تغذیه شان هستند.

کودک شما تمایلی به مستقل غذا خوردن نشان می دهد؟ در این مواقع به او کمک می کنید یاد بگیرد خودش غذا بخورد یا ترجیح می دهید خودتان به او غذا بدهید و دردسر کثیف کاری هایش را تحمل نکنید؟!

Save my name, email, and website in this browser for the next time I comment.

اغلب کودکان 9-8 ماهه قادرند به تنهایی بنشینند، به همین دلیل بهتر است اگر سر میز غذا می خورید، صندلی بلندی برای کودک تهیه کنید تا او بتواند در کنار شما غذایش را بخورد، و اگر هم زمین غذا می خورید، پارچه ای سفید و پاکیزه زیر کودک پهن کنید تا از پراکنده شدن غذا عصبانی و ناراحت نشوید.

داشتن برنامه ای منظم برای غذا خوردن به کودک کمک می کند تا رفتارهای صحیح تغذیه ای را از شما و اعضای خانواده اش فرا بگیرد این عمل به رشد مهارت های اجتماعی او نیز کمک می کند و موجب ارتباط راحت تر و بیشتر او با دنیای بزرگترها می شود.

در نظر داشته باشید کودکان به تدریج یاد می گیرند که چگونه باید غذای شان را بجوند و قورت بدهند. از این رو شما می توانید غذاهای او را ابتدا آب پز و نرم کنید تا لثه های و دندان های تازه درآمده ی او بتوانند قدرت کافی برای جویدن آن پیدا کنند. یادگیری جویدن برای کودک کاری مهم و دشوار است، تا حدی که از اگر نتواند غذا را به اندازه ی کافی نرم و خرد کند، آن را تف می کند. دادن تکه ای نان نرم ، دانه های ماکارونی می تواند تمرینی برای جویدن و قورت دادن کودک باشد. کودک در نه ماهگی می تواند تکه های برخی از غذاها را (مثل سیب زمینی و یا هویج پخته) با دست بگیرد و به دهان بگذارد.

هماهنگی بین حرکت دست و چشم کودک (قدرت بینایی و حرکت ماهیچه های کوچک انگشت ها) به تدریج افزایش می یابد و او می تواند خوراکی های ریز (مثل دانه های انگور و تکه های خرد شده ی میوه ها) را به دهان ببرد.

از حدود 14-12 ماهگی که دندان های آسیای کودک به تدریج رشد می کنند و بیرون می آیند، کودک می تواند غذاهای سفت تری را بجود و قورت دهد. ترشح بزاق دهان کودک نیز در یک سالگی بیشتر شده است  می تواند به نرم شدن غذا و راحت فرو دادن آن کمک کند.چگونه به فرزندم غذا بدهم

اغلب کودکان از حدود 5/1 سالگی به بعد می توانند غذاهای بزرگترها را بخورند البته شاید بهتر باشد نمک یا شکر غذای آنها کمتر از نمک  یا شکر غذای سایرین باشد. در مواردی هم مادر / پدر می توانند غذایی مطابق میل و سلیقه ی کودک درست کنند تا تعادلی در برنامه ی غذایی او ایجاد نمایند.

 

برای غذا دادن به کودک رعایت چند نکته ی زیر می تواند مفید باشد:

1- همیشه هنگامی که کودک در حال غذا خوردن است، کنار او بمانید تا در صورت نیاز (پریدن غذا در گلوی کودک) به او کمک کنید.

 

2- هنگامی که کودک خودش سعی می کند غذا بخورد (با دست یا با قاشق)، شما نیز با یک قاشق دیگر به او غذا بدهید تا به تدریج کودک روش با قاشق غذا خوردن را نیز یاد بگیرد.

 

3- هرگز کودک را مجبور به خوردن نکنید، زیرا ممکن است این کشمکش شما بر سر موضوع خوردن تاثیری منفی بر عادات تغذیه ای کودک گذارد.

4- آموزش صحیح غذا خوردن به کودک اعتماد به نفس و استقلال می دهد پس بکوشید با بهترین و راحت ترین روش این عادت پسندیده را به کودک یاد بدهید.

 

5- غذاهای جدید را یکی یکی به کودک بدهید تا در صورت مشاهده ی هر گونه حساسیتی زود متوجه شوید.

 

6- گاهی احساس می کنید که کودک اشتهایش را از دست داده است. در این گونه موارد بهتر است برنامه ی هفتگی غذایی او را بررسی کنید و تنوعی در غذای کودک به وجود آورید. از آن گذشته، اغلب کودکان خردسال، معمولاً در یک سالگی میزان رشدشان تا حدودی کاهش می یابد و همان سه وعده ی غذایی که در طول روز می خورد، نیازهای شان را کاملاً تامین می نماید.

 

7- همیشه با توجه به اشتهای کودک به او غذا بدهید. غذای کودک باید سالم، مقوی و منظم باشد. کوک نیازی به پرخوری های بی رویه ندارد.

 

8- بهترین نوشیدنی برای کودک، آب است. زمانی که کودک احساس تشنگی می کند، بهتر است به جای دادن هر گونه آب میوه، شیر، آب معدنی، … به او آب بدهید. آب پاکیزه و ساده برای کودکان یک سال به بالا کاملاً سالم و بی خطر است و نیازی به جوشاندن هم ندارد.

9- به کودکان خردسال نباید آب معدنی داد، زیرا املاح درون آن برای کودک سنگین است.

 

10- پس از دو سالگی می توانید به جای دادن شیرهای پرچرب به کودک تان، شیرهای کم چرب بدهید.

 

11- اگر احساس می کنید کودک تان اشتهای خوبی دارد، می توانید به جای دادن شیرهای پرچرب، به او شیر کم چرب بدهید، ولی اگر اشتهای کودک کم است و در هر وعده ی غذایی، به اندازه ی کافی غذا نمی خورد، شیر و ماست پرچرب به او بدهید تا او بتواند انرژی کافی برای رشد و تحرک داشته باشد.

12- دادن آب میوه های شیرین که حاوی قند فراوانی هستند، برای کودکان چندان مناسب نیست. چنان چه قصد دارید به طور روزمره به کودک آب میوه بدهید، همیشه مقداری آب به آن اضافه کنید تا رقیق شود با انجام این کار از کم اشتها شدن کودک جلوگیری کرده اید. در نظر داشته باشید، همیشه شیر، آب میوه و نوشیدنی ها را بعد از وعده ی غذایی به کودک بدهید تا میل کودک را به غذا از بین نبرید.


غذای کمکی


شروع غذای کمکی


غذا دادن به نوزاد


نخستین غذای مناسب


استفاده از یک لیوان آبخوری مخصوص نوزاد

چگونه به فرزندم غذا بدهم


نیازهای غذایی


غذا دادن به کودک


او را مجبور به غذا خوردن نکنید


کودکتان را ایمن نگه دارید


پی نوشت ها :

1. مطابق نظر اسلام، تا دو سالگی باید به نوزاد شیر مادر یا شیر خشک داد. پس از دو سال می توانید به روش های مختلفی که پزشک به شما توصیه می کند، فرزندتان را از شیر بگیرید. اما پس از دو سالگی نیز باید کودک شیر بخورد تا کلسیم و مواد غذایی بدنش تامین شود. می توانید شیر جوشیده یا پاستوریزه گاو به او بدهید/ ویراستار.
2. Ceohiac
منبع: کوپر،کارل ، (1951)، وفایی، ملیحه، نوزاد شما؛ مجموعة پرسش ها و پاسخ ( از تولد تا یک سالگی )،قم : سعدی، 1389.


 

چگونه به فرزندم غذا بدهم

چگونه به فرزندم غذا بدهم

9

پیشنهاد شده برای شما :
0 فرید شریفی مدل آوریل 30, 2019
برچسب ها :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *