قرص ويتامين دي براي پوست

پیشنهاد شما مخصوص شما :

خواص دارویی و گیاهی :

ویتامین D  یکی از مکمل های جدید است که درطبقه مراقبت طبیعی از پوست است، یکی از بسیاری مسیرهایی که احتمال دارد جزء مهم ترین ویتامین ها باشد، حفظ سلامت پوست می باشد. ما می دانیم که ویتامین D برای حفظ سلامت کلی است، به طوری که مکمل  بودن آن در غذاهای خاصی از جمله شیر و غلات ضروری است.

آنچه ما در سال های اخیر متوجه آن شده ایم آن است که همچنین ترویج سلامت پوست و محافظت در برابر اثرات شایع پیری ضروری است. مانند دیگر مواد مغذی ضروری، ویتامین D نیز یک بلوک ساختمانی از سلامت مناسب است، اما یک تفاوت مهم بین این و دیگر ویتامین ها وجود دارد. ویتامین D تنها نوع ویتامینی است که در واقع می تواند توسط خود بدن تولید شود. اشکال آن از نظر سلامت پوست آن است که تنها راه برای تولید آن را از طریق قرار گرفتن در معرض نور خورشید می باشد. در واقع، شما می توانید بیش از ۱۰،۰۰۰ IU ویتامین D را تنها پس از ۲۰-۳۰ دقیقه قرار گرفتن در معرض خورشید تولید کنید. اما از آنجا که در معرض آفتاب قرار گرفتن می تواند به پوست آسیب برساند، وضعیت دشواری از نظر حفظ مقدار زمانی مناسب از این ماده مغذی مهم ، ایجاد می کند.

ویتامین D از طریق نور خورشید جذب می شود و درون بدن از طریق یک فرایند پیچیده تولید می شود. زمانی که این پروسه کامل شود، مقدار به دست آمده از ویتامین D در سراسر بدن پراکنده می شود. خوردن غذاهای غنی از ویتامین D یا ویتامین D مکمل می تواند به افزایش سطح آن در بدن کمک کند، می تواند به عنوان مکمل خوراکی مصرف شود. اما این ممکن است به اندازه کافی به جمع آوری مزایای کامل آن برای پوست کمک نکند، هر مقدار از ویتامین هایی که به صورت خوراکی گرفته شوند ممکن است از طریق بدن قبل از رسیدن به پوست پراکنده شوند.

به منظور به حداکثر رساندن اثر آن بر روی پوست، استفاده از محصولات موضعی حاوی ویتامین D توصیه می شود. دریافت مقدار مناسب از این ماده مغذی با افزایش سن بسیار با اهمیت است، پوست شما توانایی طبیعی خود را به تولید ویتامین D در طول زمان از دست می دهد. به طور معمول، بین سنین ۲۰ و ۷۰، توانایی تولید ویتامین D به اندازه ۷۵٪ کاهش می یابد. اضافه کردن این واقعیت که استفاده از کرمهای ضدآفتاب برای جلوگیری از آسیب پوست به شدت میزان ویتامین D که ما به طور طبیعی می توانیم دریافت کنیم را کاهش می دهد و شما می توانید درک کنید که اهمیت حفظ سطح ویتامینتان بسیار ضروری است.

خواص درمانی قدرتمند ویتامین D به آن کمک می کند که در برابر آسیبهای نور خورشید ، مبارزه با علائم پیری و به حداقل رساندن آکنه و ظاهر لکه های تیره بر روی پوست محافظت کند. کمک می کند رادیکال های آزاد را ، که مواد مضر هستند که می تواند در پوست از طریق قرار گرفتن در معرض اشعه UV خورشید و همچنین قرار گرفتن در معرض محرک های دیگر از جمله آلودگی هوا، دود و الکل تجمع می یابد، را از بین ببرد. همچنین به بهبود عملکرد سیستم ایمنی بدن کمک می کند، اولین خط دفاعی پوست در برابر عفونت است و رشد پوست سالم و سوخت و ساز بدن را بهتر می کند.

 

همه این عوامل یک ابزار قدرتمند برای جلوگیری از آکنه، کاهش ظاهر لکه ها و بهبود آهنگ کلی پوست می شوند که با ارائه یک چارچوب قوی برای ساختن پوست ، در نتیجه صاف نگه داشتن آن ، دارای انعطاف پذیری و استحکام و کاهش خطوط و چین و چروک را که به طور طبیعی با سن رخ می دهد، را موجب می شود. یکی دیگر از مزایای ویتامین D توانایی آن برای کمک در روند بهبود زخم است. یک مطالعه روی بسیاری از خواص این ویتامین نشان داد که در محل زخم برای مبارزه با عفونت و ترویج درمان مناسب عمل میکند. پس از آن ، کاربرد موضعی ویتامین D، در واقع می تواند به سرعت بخشیدن روند درمان و محافظت در برابر حمله ها میکروب ها که می توانند باعث عفونت شوند، کمک کننده باشد.

در حالی که هنوز بحث های زیادی حول  فواید ویتامین D وجود دارد، شواهد به اندازه کافی از خواص درمانی آن تولید کنندگان مختلفی را برانگیخته که آن را در همه چیز، از کرم های پوست تا کرمهای ضد آفتاب و اسپری برنزه، استفاده نمایند.
این یک جایگزین برای درمان های سنتی مانند داروهای تجویزی و لیزر درمانی نیست، اما قطعا یک دارایی سودمند در حفظ سلامت کلی پوست شما می باشد. بنابراین اگر شما می خواهید نرمی و صافی پوست تان حفظ شود و به آن در برابر آسیب خورشید کمک کنید، به دنبال محصولات مراقبت از پوستی که به طور مشخص لیست ویتامین D در میان مواد تشکیل دهنده آن قرار دارد باشید. این ممکن است بهترین کاری باشد که شما همیشه برای پوست شما انجام می دهد.

ترجمه شده از وبسایت : www.skinsite

از مهم‌ترین عملکردهای ویتامین D در بدن، کمک به جذب بهتر کلسیم را می توان نام برد. این عملکرد، نه‌تنها برای حفظ سلامت و استحکام استخوان‌ها و عضلاتمان خوب است، بلکه می‌تواند باعث حفظ سلامت پوست هم بشود.

نتایج تحقیقات جدید نشان می‌دهد دریافت مقادیر کافی از ویتامین D در طول روز می‌تواند به بهبود و تسریع روند درمان پسوریازیس هم کمک کند. مصرف خوراکی‌های حاوی این ویتامین، تزریق D3 یا استفاده از داروهای موضعی حاوی ویتامین D، تا حد قابل‌قبولی جلوی التهاب‌ و خارش‌های پوستی بیماران مبتلا به پسوریازیس را می‌گیرد. از این رو، خوردن غلات و لبنیات غنی‌شده با ویتامین D به تمام کسانی که مبتلا به پسوریازیس هستند، توصیه می‌شود.

بهترین منبع غذایی شیر غلیظ و غلات هستند اما بسیاری از زنان ویتامین D کافی مورد نیاز خود را نمی توانند فقط از راه غذا دریافت کنند. اگر در طول ماه های تابستان بیرون از منزل باشید، تنها در طول ۱۰ دقیقه ویتامین D مورد نیاز بدن خود را دریافت خواهید کرد. اما برای کسانی که در شهرها و استانهای شمالی زندگی میکنند مشکلی وجود دارد و نمیتوانند ویتامین D مورد نیاز خود را در زمستان دریافت کنند. به این دلیل که اشعهٔ خورشید تغییر میکند و نمیتواند واکنشهای لازم در پوست را بوجود آورد. به عنوان مثال، چون من در بوستون زندگی می کنم، نمیتوانم ویتامین D مورد نیاز بدنم را از ماه نوامبر تا فوریه از خورشید دریافت کنم. به همین دلیل زنان در این آب و هوا ۲ تا ۴ درصد از حجم استخوانهایشان را در زمستان از دست می دهند و اگر سالم و جوان باشند دوباره حجم استخوان از دست رفته خود را در تابستان به دست می آورند.

مکمل ها چطور؟

تحقیقات نشان می دهد. بهتر است تا جایی که ممکن است مواد مورد نیاز بدن را از غذا دریافت کنیم. هیچ نوع ویتامین یا قرصهای معدنی و ویتامینی نمیتواند جانشین خوبی برای وعده های غذایی روزانه باشد به چند دلیل:

* دانشمندان هنوز نتوانسته اند تمام فواید مواد مغذی موجود در غذای روزانه را شناسایی کنند. بنابراین اگر فقط به مکمل ها اکتفا کنیم، ممکن است خیلی از مواد مورد نیاز بدنمان را حذف کنیم. به عنوان مثال لیکوپن که ترکیبی فیتو شیمیایی است و به صورت طبیعی در گیاهان موجود است. هنگامی که تحقیقات دانشگاه هاروارد سرطان پروستات را در مردان به علت مصرف گوجهفرنگی بررسی کرد، این ماده مورد توجه قرار گرفت. به نظر می رسید این بیماری به خاطر لیکوپن موجود در گوجهفرنگی ایجاد می شود، نه از مصرف کپسول های ویتامین.

* تقریباً غیرممکن است که مقدار زیادی کلسیم و ویتامین D از غذای روزانه به دست بیاید ولی با استفاده از مکمل ها این کار ممکن است. کلسیم اضافی با جذب آهن و روی که دو مادهٔ معدنی مهم هستند به وجود می آید.

* مواد مغذی موجود در غذا بیشتر در دسترسی هستند. اگر مقدار کمی از کلسیم مورد نیاز بدن خود را از غذا و وعده های بین غذایی دریافت کنیم، جذب و هضم آنها برای بدن آسان تر است تا جذب کلسیم از کپسولهای حاوی مواد معدنی. همچنین هضم کلسیمی که همراه با شکر طبیعی باشد آسان تر است.

اگر نمی توانید تمام کلسیم و ویتامین D مورد نیاز بدن خود را از غذای مصرفی تان به دست آورید، پیشنهاد می کنم برای حفاظت از استخوانهایتان از مکمل ها استفاده کنید.

در اینجا به چند پیشنهاد اشاره می کنیم:

* مکملی را انتخاب کنید که حاوی کلسیم و ۴۰۰ میلیگرم ویتامین D باشد.

کربنات کلسیم و سیترات کلسیم هر دو مکمل های خوبی هستند. ولی سیترات کلسیم مزیت بیشتری دارد زیرا آسانتر جذب بدن می شود.

بهترین مکمل ها را انتخاب کنید. به میزان کلسیم و ویتامین D مصرفی خود دقت داشته باشید هیچ احتیاجی نیست که بالاتر از حد مورد نیاز مصرف کنید. در واقع اگر شما این کار را بکنید دچار مشکلات گوارشی خواهید شد.

* مکمل ها را در عصرها، بعد از شام و یا هنگام خواب مصرف کنید. سیستم گوارشی بدن شما در شب کندتر عمل می کند و به کلسیم و ویتامین D این امکان را می دهد که به راحتی و به مقدار بیشتر جذب بدن شود.

فرادید| آیا قرص ویتامین D معجزه می‌کند؟

ویتامین D یک ویتامین محلول در چربی
است که جذب کلسیم و فسفر را تنظیم کرده و به عملکرد سیستم دفاعی بدن کمک می‌کند. این
ویتامین برای داشتن استخوان‌های قوی ضروری است. ویتامین D دو نوع دارد:
D2 که از مواد غذایی جذب می‌شود،
و D1 که از تابش نور خورشید بر پوست بدن
تولید می‌شود.

مزایای ویتامین D

ویتامین D سیستم ایمنی بدن را تقویت
می‌کند، عملکرد عضله‌ها را بهبود می‌بخشد، قلب را سالم نگاه می‌دارد و به رشد مغز
کمک می‌کند. همچنین در کاهش احتمال ابتلا به اسکلروز و افسردگی مؤثر است.

ویتامین D در جذب کلسیم و فسفر نقش مهمی
‌دارد و استخوان‌ها را قوی می‌کند. کمبود این ویتامین سبب نرمی استخوان در کودکان
و استئومالاسی (نرم‌استخوانی) در بزرگ‌سالان می‌شود.

بیماری MS

مطالعات نشان داده ویتامین D خطر ابتلا به بیماری MS را کاهش می‌دهد و در افراد مبتلا، پیشرفت بیماری را کند
می‌کند.

 کاهش وزن

چاقی یکی از عوارض کمبود ویتامین D است. ویتامین D و کلسیم اشتهای زیاد را
مهار می‌کنند.

 افسردگی

احتمال دارد ارتباطی میان کمبود ویتامین D و افسردگی وجود داشته باشد. اما مطالعات نتایج مختلفی
را نشان می‌دهند و به تحقیقات بیشتری نیاز است. ویتامین D به‌تنهایی
افسردگی را کاهش نمی‌دهد، اما مصرف همزمان آن با داروهای ضدافسردگی به کاهش علائم
کمک می‌کند.

نور خورشید

آسان‌ترین راه برای کسب ویتامین D قرار گرفتن در معرض نور خورشید است.

 غذاهای حاوی ویتامین D

بهترین راه برای کسب ویتامین D نور خورشید است. ویتامین موجود در غذاهای حاوی این
ویتامین آن‌قدر نیست که نیاز بدن را تأمین کند.

قرص‌های مکمل

اگر در طول روز در معرض نور خورشید قرار ندارید
یا برایتان مضر است، می‌توانید با مشورت پزشک از قرص‌های ویتامین D استفاده کنید.

 کمبود ویتامین D

برخی افراد بیشتر از سایرین در معرض کمبود
ویتامین D قرار دارند:

·
افرادی که همواره پوست خود را می‌پوشانند

·
افراد دارای پوست تیره

·
نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می‌کنند و مکمل‌های
ویتامین D به آن‌ها داده نمی‌شود

·
افرادی که در مناطقی با آب‌وهوای بارانی زندگی می‌کنند

·
زنان باردار

 میزان مناسب مصرف ویتامین D چقدر است؟

برای افراد یک تا هفتادسال، مصرف روزانه 600IU (یکای بین‌المللی) ویتامین D توصیه می‌شود. این میزان
برای کودکان زیر یک سال 400 واحد و برای افراد بالای 70 سال، 800 واحد است.

سرطان روزه بزرگ

مطالعات نشان داده سطح بالای ویتامین D خطر ابتلا به این سرطان را کم می‌کند.

بیماری‌های قلبی

سطح پایین این ویتامین در بدن خطر سکته و بیماری‌های
قلبی را افزایش می‌دهد.

شاید اگر متوجه شوید که ویتامین D تفاوت چشمگیری با دیگر ویتامین‌ها دارد، تعجب کنید.

این ویتامین در واقع هورمونی موسوم به هورمون استروئید است، و چنانچه پوست در معرض نور خورشید قرار گیرد به واسطه‌ی کلسترول در بدن تولید می‌شود.

به همین دلیل، اغلب ویتامین D منسوب به ویتامین نور خورشید است.

اما از آنجایی که این روزها امکان قرار گرفتن در معرض نور خورشید به حد کفایت وجود ندارد، ضرورت ایجاب می‌کند که افراد این ویتامین را از برنامه‌ی غذایی( یا مکمل‌ها) تامین نمایند.

مصرف ویتامین D از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، زیرا برای سلامت کامل ضروریست.

متاسفانه، تعداد انگشت‌شماری از غذاها حاوی مقادیر عمده‌ای ویتامین D هستند، به همین دلیل کمبود این ویتامین بسیار شایع است.

در واقع، بر اساس آمار منشر شده در سالهای ۲۰۰۶-۲۰۰۵، به طور قطع بیش از ۴۱.۶٪ از جمعیت امریکا از کمبود این ویتامین یا این هورمونِ حیاتی رنج می‌برند.

در این مقاله هر آنچه باید درباره‌ی ویتامین D بدانید گنجانده شده است.

ویتامین D در زمره‌ی ویتامین‌های محلول در چربی( A,D,EوK) به شمار می‌رود، این بدان معناست که در چربی یا روغن حل می‌شود و می‌تواند برای مدت طولانی در بدن ذخیره گردد.

در واقع ۲ نوع اصلی از آن در مواد غذایی یافت می‌شود.

ویتامینD3 ( کالی کلسیفرول): که در برخی مواد غذایی حیوانی از جمله ماهی‌های چرب و سفیده‌ی تخم‌مرغ یافت می‌شود.

ویتامینD2 ( ارگو کلسیفرول): که در گونه‌های نادری از برخی قارچ‌ها یافت می‌شود.

از این دو نوع، ما به D3 نیازی بیشتری داریم زیرا تاثیر آن در افزایش سطح ویتامین D خون دو برابر D2 است.

ویتامین D ابتدا کاملا بی‌فایده است.

فعال شدن آن مستلزم پیمودن دو مرحله تغییر است.

ابتدا در کبد به کلسیفدیول یا ویتامین۲۵(هیدروکسی)  D بدل می‌شود. بدین شکل در بدن ذخیره می‌گردد.

سپس در اغلب مواقع در کلیه‌ها به کالسیترویل یا به ویتامین ۱.۲۵ ( هیدروکسی) D2 تبدیل می گردد. این همان شکل فعال یا به تعبیری هورمون استروئید از ویتامین D است.

کالسیترویل در سرتاسر بدن حرکت می‌کند و به هسته‌‌‌ی سلولی می‌رسد. در آنجا با گیرنده‌هایی موسوم به گیرنده‌های ویتامین D که تقریبا در تک تک سلول‌های بدن یافت می‌شوند، فعل و انفعالاتی دارد.

هنگامی که شکل فعال ویتامین D از سوی این گیرنده‌ها محصور شود، برخی ژن‌ها را به جریان انداخته و برخی دیگر را از کار می‌اندازد و منجر به تغییراتی سلول می‌گردد. عملکرد آن مشابه با عملکرد اغلبِ هورمون‌های استروئیدی دیگر است.

تاثیرِ ویتامین D بر سلول‌های مختلفی که مرتبط با سلامت استخوان‌هاست، بسیار مشهور است، زیرا به سلول‌های روده فرمان جذب کلسیم و فسفر را می‌دهد.

اما دانشمندان اخیرا دریافتند که که این ویتامین در تمام فرایندهای دیگری که در بدن اتفاق می‌افتد نیز دخالت دارد، از جمله عملکرد سیستم ایمنی بدن و مقابله با سرطان.

بنابراین افرادی که با کمبود ویتامین D مواجهند، در واقع با کمبود کالسیترویل روبرو هستند( هورمون استروئید)، بدین ترتیب از کمبود یکی از هورمون‌های اساسی بدن رنج می‌برند.

هنگامی که پوست در معرض نور خورشید قرار گیرد، به واسطه‌ی کلسترول امکان تولید ویتامین D در پوست به وجود می‌آید. اشعه‌های ماوراء بنفش خورشید با طول موج ۲۸۰ تا ۳۲۰ انرژی مورد نیاز برای چنین واکنش‌هایی را فراهم می‌آورد.

چنانچه در مناطقی زندگی می‌کنید که پرتو خورشید در تمام طول سال فراوان است، احتمالا با خارج شدن از منزل در طی روز و چندبارحمام آفتاب در هفته می‌توانید ویتامین D مورد نیاز بدنتان را تامین نمائید.

به یاد داشته باشید که باید بخش اعظمی از بدن شما در معرض نور خورشید قرار گیرد. چنانچه فقط صورت و دست‌های شما در معرض نور باشد، قطعا ویتامین D چندانی تولید نخواهد شد.

همچنین، در صورت استفاده از عینک یا ضد آفتاب، تولید ویتامین D به حداقل و گاهی به صفر می‌رسد.

همین امر تردیدهایی در باب توصیه‌ها مبنی بر استفاده از ضد آفتاب برای مقابله با سرطان پوست بر جای می‌گذارد. استفاده از ضد آفتاب منجر به کمبود ویتامین D در بدن خواهد شد و عدم استفاده از آن منجر به بروز بیماری‌های دیگر می‌شود.

چنانچه مایلید ویتامین D بدن خود را از نور خورشید تامین نمائید، اطمینان حاصل کنید که به هیچ وجه دچار آفتاب سوختگی نمی‌شوید.

گرچه نور خورشید سالم است اما آفتاب سوختگی فرایند پیری پوست را تشدید کرده و خطر ابتلا به سرطان پوست را افزایش می‌دهد.

چنانچه باید برای مدت طولانی در معرض نور خورشید قرار بگیرید، ۱۰ تا ۳۰ دقیقه‌ی ابتدایی را بدون کرم ضد آفتاب سپری کنید اما پس از این زمان ( البته بستگی به حساسیت پوست شما دارد) و پیش از آنکه دچار آفتاب سوختگی شوید، کرم ضد آفتاب بزنید.

امکان ذخیره‌ی ویتامین D برای مدت طولانی، بین یک هفته تا چند هفته، در بدن وجود دارد، بنابراین برای تامین این ویتامین کافیست هر از گاهی در معرض نور خورشید قرار بگیرید.

همانطور که می‌دانید در تمامی کشورها فعالیت خورشید یکسان نیست. بنابراین افرادی که در مناطقی زندگی می‌کنند که از نور خورشید بی‌بهره‌اند( از جمله خود من) ضرورتا باید ویتامین D بدن خود را از مواد غذایی و مکمل‌ها، علی‌الخصوص در فصل زمستان، تامین کنند.

تعداد اندکی از مواد غذایی حاوی مقادیر زیادی از این ویتامین هستند.

گرچه ماهی‌های چرب همانند سالمون، ماهی خالخالی، شمشیر ماهی، قزل‌آلا، تن و ساردین منابع قابل توجهی از این ویتامین قلمداد می‌شوند، اما برای تامین ویتامین D در حد کفایت باید آنها را یک روز در میان در وعده‌های خود بگنجانید.

تنها منبع مغذی بسیار مفید برای تامین ویتامین D، روغن‌ جگر ماهی‌ از قبیل روغن جگر ماهی کاد می‌باشد که هر یک از قاشق آن حاوی دو برابر میزان روزانه‌ی مورد نیاز بدن است.

به یاد داشته باشید که محصولات لبنی و حبوبات اغلب سرشار از ویتامین D هستند.

انواع نادری از قارچ‌ها نیز حاوی ویتامین D می‌باشند و همچنین سفیده‌ی تخم مرغ حاوی مقدار اندکی از این ویتامین را داراست.

کمبود ویتامین D یکی از شایع‌ترین نمونه‌های کمبود مواد مغذیست.

کمبود این ویتامین برای برخی از افراد خطر جدی‌تریست. گرچه کمبود ویتامین D به طور میانگین ۴۱.۶٪ است اما این آمار در سیاهپوستان به ۸۲.۱٪ و در اسپانیول‌ها به ۶۲.۲٪ می‌رسد.

کمبود این ویتامین، افراد سالخورده را بیش از دیگران تهدید می‌کند.

افراد مبتلا به بیماری‌های خاص نیز احتملا با کمبود ویتامین D روبرو هستند. یکی از مطالعات در این زمینه نشان داد که ۹۶٪ از بیمارانی که دچار حمله‌ی قلبی شدند از کمبود ویتامین D رنج می‌بردند.

متاسفانه، کمبود ویتامین D، اپیدمی خاموش است. علائم آن معمولا مرموزند و بروز آن گاهی سالها و دهه‌ها به طول می‌انجامد.

یکی از مشخص‌ترین علائم کمبود ویتامین D بیماری استخوان‌ موسوم به نرم‌استخوانی است که در کودکان و افرادی که در کشورهای در حال توسعه زندگی می‌کنند، بسیار شایع است.

به همین علت برای توسعه‌ی سلامت عمومی، طرحی مبنی بر تقویت مواد غذایی با ویتامین D آغاز شده تا در جوامع غربی خطر ابتلا به نرمی استخوان را ریشه‌کن نماید.

کمبود این ویتامین با تحلیل استخوانی، کاهش تراکم استخوان و خطر ابتلا به زوال و شکستگی استخوان در سالمندان همراه است.

همچنین مطالعات حاکی از آن است که خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی، دیابت( نوع ۱ و ۲)، سرطان، زوال عقل و بیماری‌های خود ایمنی همانند تصلب بافت‌های چندگانه در افرادی که با کمبود ویتامین D مواجهند، بیش از دیگران است.

در عین حال کمبود ویتامین D خطر مرگ و میر را به شدت افزایش می‌دهد.

اما اینکه کمبود ویتامین D حقیقتا باعث بروز چنین بیماری‌هایی می‌شود یا خیر، و اینکه آیا افرادی که از کمبود ویتامین D رنج می‌برند بیش از دیگران در خطر ابتلا به چنین بیمارهایی هستند یا خیر در هاله‌ای از ابهام است.

در سالها و دهه‌های اخیر توجهات‌ قابل ملاحظه‌ای به ویتامین D معطوف گشته است.

تحقیقات در این زمینه مستلزم صرف هزینه‌های کلانی می‌باشد و البته هزاران تحقیق در این زمینه صورت پذیرفته است.

در اینجا برخی از مزایای بالقوه‌ی مصرف ویتامین D به مقدار فراوان را برایتان برمی‌شماریم:

تحلیل استخوانی، زوال و شکستگی استخوان: مصرف این ویتامین به مقدار فراوان موجب پیشگیری از تحلیل، زوال و شکستگی استخوان در سالمندان می‌گردد.

قدرت بدنی: مصرف مکمل‌های ویتامین D هم قدرت فیزیکی بالاتنه و هم پایین‌تنه را افزایش می‌دهد.

سرطان: مصرف ویتامین D می‌تواند عامل پیشگیرانه‌ای در بروز سرطان قلمداد گردد. یکی از مطالعات در این زمینه نشان می‌دهد که مصرف ۱۱۰۰ واحد بین‌المللی از آن همراه با کلسیم خطر ابتلا به سرطان را تا ۶۰٪ کاهش می‌دهد.

افسردگی: مطالعات حاکی از آن است که مصرف مکمل‌های ویتامبن D تا حدی موجب کاهش علائم بالینی افسردگی می‌شود.

دیابت نوع۱: در یکی از مطالعات نشان داده شد که مصرف ۲۰۰ واحد ویتامین D در روز خطر ابتلا به دیابت نوع ۱ را تا ۷۸٪ کاهش می‌دهد.

مرگ و میر: برخی از مطالعات دال بر آن است که مصرف مکمل‌های ویتامین D خطر مرگ و میر را در طول مدت مطالعه کاهش داد و مصرف مکمل‌ها عمر بیشتری به شرکت‌کنندگان در مطالعه ‌بخشید.

آنچه در اینجا بیان می‌شود تنها نوک کوه یخی است.( گوشه‌ای از مزایای ویتامین D می‌باشد).

کمبود ویتامین D با بروز انواع بیماری‌ها مرتبط است و مصرف مکمل‌های آن از فواید بی‌شماری برخوردار است.

با این وجود به یاد داشته باشید که بسیاری از موارد ذکر شده، به طور قطع اثبات نشده است. بر اساس مقاله‌‌ی منشر شده در سال ۲۰۱۴ اثبات مزایای آن مستلزم شواهد بیشتریست.

تنها روش برای آگاهی یافتن از اینکه دچار کمبود ویتامین D هستید یا خیر و اینکه نیازی به مصرف مکمل دارید یا خیر، آزمایش خون است.

پزشک شما آزمایشاتی مبنی بر اندازه‌گیری میزان کلسیفدیول یا ویتامین D25 ( هیدروکسی) برایتان می‌نویسد. هر نتیجه‌ی پایین‌تر از ۱۲ نانوگرم یا میلی‌لیتر، کمبود ویتامین D تلقی می‌شود و هر رقمی بیش از ۲۰ نانوگرم یا میلی لیتر حاکی از میزان آن در حد کفایت است.

میزان مصرف توصیه‌شده در روز برای امریکایی‌ها به قرار زیر است:

گرچه بر اساس اعلان رسمی مرکز سلامت، هر رقمی پایین‌تر از ۱۲ میلی‌لیتر ویتامین D در خون، دال بر کمبود ویتامین D می‌باشد اما بسیاری از متخصصان بر این باورند که برای حفظ سلامت کامل و پیشگیری از بیماری‌ها این رقم باید بیش از ۳۰ میلی لیتر باشد.

بعلاوه، بسیاری از پزشکان اعتقاد دارند که میزان توصیه‌شده در روز نیز اندک است و افراد برای حصول حد نصاب نیازمند مقدار بیشتری ویتامین D در روز هستند.

بر اساس اعلان انجمن پزشکی امریکا، حداکثر میزان مورد نیاز برای سلامت ۴۰۰۰ واحد، معادل ۱۰۰ میکروگرم، می‌باشد.

برای افرادی که با خطر کمبود ویتامین D مواجهند، این میزان کفایت می‌کند. گاهی اوقات برخی از پزشکان حتی مقداری بیش از این نیز تجویز می‌کنند.

البته مطمن شوید که ویتامین D3 مصرف می‌کنید و نه ویتامین D2.

کپسول‌های ویتامین D3 در اغلب داروخانه‌ها یافت می‌شود اما یکی از برترین‌ روش‌های تهیه‌ی آن خرید از سایت Amazon است.

ویتامین A، K2 و منیزیم نیز به همان اندازه مهمند.

حتما به یاد داشته باشید که مواد مغذی به تنهایی کارایی ندارند.

عملکرد بسیاری از آنها منوط به عملکرد دیگریست و افزایش مصرف یکی از این مواد مغذی مستلزم مصرف بیشتر نوع دیگری از آنهاست.

برخی از تحقیقات ادعا می‌کنند که عملکرد ویتامین‌های محلول در چربی به یکدیگر مرتبط است و به همین دلیل مصرف بیشتر ویتامین A مستلزم افزایش جذب ویتامین K2 و مصرف مکمل‌های ویتامین‌ D3 به طور همزمان است.

این امر به ویژه در ارتباط با ویتامین K2 ، ویتامینی محلول در چربی که اکثر مردم با کمبود آن روبرو هستند، از اهمیت به خصوصی برخوردار است.

جذب منیزیم برای عملکرد ویتامینD نیز ضروریست. منیزیم یکی از مواد معدنی مهمیست که در برنامه‌های غذایی مدرن جایگاهی ندارد.

در واقع مصرف بیش از حد ویتامین D، افسانه‌ای بیش نیست.

مسمومیت ناشی از ویتامین D بسیار نادر است و تنها در مواردی که فرد دیوانه‌وار و به مدت طولانی این ویتامین را دریافت نماید، رخ می‌دهد.

من به شخصه در منطقه‌ای زندگی می‌کنم که تابش نور خورشید در آن بسیار کم است، بنابراین روزانه بین ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ واحد ویتامین D3  را با مصرف مکمل‌ها دریافت می‌کنم.

سالهاست همین رویه را در پیش گرفته‌ام و آن را یکی از عناصر حیاتی در استراتژ‌های سلامت خودم تلقی می‌کنم.

پیشنهاد شده برای شما :
0 ایناز بصیری عکس برای پروفایل ژانویه 11, 2019
برچسب ها :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *