درمان دارويي عفونت ادراري در کودکان دختر

درمان دارويي عفونت ادراري در کودکان دختر

پیشنهاد شما مخصوص شما :

خواص دارویی و گیاهی

درمان دارويي عفونت ادراري در کودکان دختر

درمان دارويي عفونت ادراري در کودکان دختر



صفحه ای که به دنبال آن هستید پاک شده، جا به جا شده و یا از ابتدا وجود نداشته است!


عفونت ادراری در کودکان یک بیماری بسیار مهم و شایع است، به طوری که 3 تا 5 درصد دختران و یک درصد پسران عفونت ادراری را تجربه می‌کنند.




درمان دارويي عفونت ادراري در کودکان دختر



دکتر زهرا پورنصیری، فوق تخصص کلیه کودکان در این‌باره می‌گوید:

عفونت ادراری یک بیماری مهم و شایع میان کودکان است که به علت وارد شدن میکروب به مجاری ادرار ایجاد می‌شود. چنانچه عفونت فقط مثانه را درگیر کند «سیستیت» و اگر کلیه را درگیر کند «پیلونفریت» نامیده می‌‌شود.

این بیماری می‌تواند باعث تخریب قسمتی از کلیه شده، یا باعث فشار خون بالا و نارسایی کلیه گردد، از این رو اهمیت زیادی دارد.

میکروب‌های ایجادکننده عفونت اکثرا میکروب‌های موجود در دستگاه گوارش هستند. البته ویروس‌ها و قارچ‌ها نیز می‌توانند موجب بروز عفونت ادراری شوند.

7 درصد کودکان کوچک‌تر از دو سال که تب می‌کنند، به علت عفونت ادراری است.

 

عوامل مستعدکننده بیماری

عفونت ادراری در پسران زیر یک سال و دختران زیر چهار سال شایع‌تر است.

ختنه نشدن پسران نیز عامل مستعدکننده دیگری است، به طوری که پسرانی که ختنه نشده باشند 4 تا 8 برابر پسرانی که ختنه شده‌اند، دچار عفونت ادراری می‌شوند.

جنسیت نیز در مورد این بیماری مهم است؛ به گونه‌ای که عفونت ادراری میان دختران، حداقل 2 تا 4 برابر پسران است.

نژاد از دیگر عوامل مستعدکننده است، به طوری که عفونت ادراری در سفیدپوستان شایع‌تر از سیاه‌پوستان است.


عوامل ژنتیکی نیز از جمله مواردی است که باید به آن توجه شود، چون اقوام درجه یک کودکانی که سابقه عفونت ادراری دارند، بیشتر در معرض ابتلا به عفونت ادراری هستند.


عصبی بودن مثانه به این معنی که کارکرد مثانه با اختلال روبه‌رو شود، نگه داشتن زیاد ادرار، یبوست و برگشت ادرار از مثانه به حالب (میزنای) نیز از جمله مواردی هستند که کودک را مستعد ابتلا به عفونت ادراری خواهند کرد.

علاوه بر این موارد، سوندگذاری طولانی‌مدت مثانه و هر گونه ناهنجاری سیستم ادراری مانند مثانه عصبی و دریچه خلفی مجرا نیز در ابتلا به عفونت ادراری مهم هستند.

علائم بیماری

علامت عفونت ادراری در سنین مختلف متفاوت است. در سنین نوزادی و زیر یک ماه، بیماری با علائمی به صورت تب یا کم شدن حرارت بدن، بی‌حالی، بی‌اشتهایی، تحریک‌پذیری، شلی، اسهال، کم شدن حجم ادرار، زردی و از بین رفتن واکنش‌های نوزادی خودش را نشان می‌دهد.

در سنین بالاتر این مشکل با نشانه‌هایی مانند تب، بوی بد ادرار، سوزش، تکرر و بی‌اختیاری ادرار، ایجاد شب‌ادراری، درد پهلوها و درد در ناحیه زیر شکم، قطع و وصل شدن جریان ادرار و بی‌قراری حین ادرار کردن در کودکان همراه است.


همه والدین باید هر از چند گاهی، جریان ادراری کودک خود را بررسی کنند؛ به خصوص کودکانی که پوشک می‌شوند.

همچنین اگر کودکی بیش از 2 تا 3 روز تب بی‌دلیل داشته باشد، انجام آزمایش ادرار توصیه می‌شود.

 

اولین و مهم‌ترین گام در تشخیص عفونت ادراری، گرفتن نمونه ادراری به صورت استریل است. البته اگر نمونه در شرایط استریل گرفته نشود یا اگر در رساندن نمونه به آزمایشگاه بیش از یک ساعت تاخیر وجود داشته باشد، به اشتباه کشت مثبت شده و تشخیص عفونت ادراری داده می‌شود (یعنی با این که کودک عفونت ادراری ندارد، ولی آزمایش عفونت را نشان می دهد).


اقدامات مهم برای کودک بیمار


یکی از اقدامات مهمی که برای کودک مبتلا به عفونت ادراری انجام می‌شود، سونوگرافی کلیه است که در آن انسداد، برگشت ادراری و اختلالات ساختاری مثانه و کلیه مشخص خواهد شد.

در اکثر کودکان مبتلا به عفونت ادراری، عکسبرداری از مثانه نیز لازم می‌شود.

علاوه بر این اقدامات در برخی موارد اسکن کلیه هم لازم بوده و باید انجام شود.


 

درمان دارويي عفونت ادراري در کودکان دختر

درمان عفونت ادراری

بر اساس این‌که عفونت ادراری، مثانه یا کلیه را درگیر کرده باشد، درمان با آنتی‌بیوتیک خوراکی یا تزریقی به مدت 7 تا 14 روز توصیه می‌شود.

البته با درمان آنتی‌بیوتیکی مناسب، تب و سایر علائم بعد از 2 یا 3 روز بهبود واضح می‌یابند.

 

 

پیشگیری از عفونت ادراری

همواره پیشگیری بهتر از درمان است. بنابراین باید از بروز عفونت ادراری هم پیشگیری کنیم.

مصرف زیاد آب و تخلیه مثانه هر دو تا حداکثر هر سه ساعت یک بار، درمان یبوست، شستشوی دستگاه تناسلی از جلو به عقب، استفاده از لباس‌های زیر نخی و گشاد و شستشو و تعویض مکرر آنها، عدم نشستن در وان یا لگن، درمان کرمک در صورت وجود، ختنه و استفاده از آنتی‌بیوتیک مناسب در آنهایی که برگشت ادراری یا انسداد یا مثانه عصبی دارند می‌تواند به پیشگیری از عفونت ادراری کمک کند.


 

تمشک کوهی (تصویر کناری) از جمله میوه‌هایی است که برای پیشگیری از عفونت ادراری توصیه می‌شود. همچنین استفاده از پروبیوتیک‌ها که به صورت پودر یا قرص، یا ماست و دوغ حاوی پروبیوتیک و فرآورده‌های لبنی نیز وجود دارد توصیه می‌شود.

 

60 تا 80 درصد دخترانی که به عفونت ادراری مبتلا می‌شوند، طی 18 ماه پس از آن مجددا مبتلا خواهند شد.

در صورت عودهای مکرر عفونت کلیه و عدم درمان به موقع، احتمال ایجاد فشارخون و نارسایی کلیه وجود دارد. در حالی که درمان به موقع و سریع عفونت ادراری از بروز این عواقب تا حد زیادی پیشگیری خواهد کرد.

بخش سلامت تبیان




عفونت‌های دستگاه ادراری در کودکان نسبتاً شایع است، اما معمولاً مشکل جدی به شمار نمی‌رود. عفونت‌های ادراری را می‌توان به طور مؤثری با داروهای آنتی بیوتیک درمان کرد. انواع عفونت‌های ادراری عبارتند از:

عفونت دستگاه ادراری فوقانی: که شامل عفونت کلیه یا عفونت مجاری ادراری (لوله‌های ارتباط دهنده کلیه‌ها به مثانه) می‌باشد.

عفونت دستگاه ادراری تحتانی: که شامل عفونت مثانه (سیستیت) و عفونت پیشابراه (لوله‌ای است که ادرار را از مثانه به خارج از بدن هدایت می‌کند) می‌باشد.


دلایل عفونت ادراری در کودکان

درمان دارويي عفونت ادراري در کودکان دختر

اکثر عفونت‌های ادراری در کودکان توسط باکتری‌هایی ایجاد می‌شود که از طریق دستگاه گوارشی وارد مجرای ادرار می‌شوند. باکتری‌ها به طرق مختلفی ممکن است وارد بدن کودک شوند، از جمله:

زمانی که کودک در دستشویی با دستمال توالت همزمان مقعد و اندام تناسلی خود را تمیز می‌کند. این مشکل در دختران شایع‌تر از پسران است، زیرا در دختران فاصله مقعد با مجرای ادرار بسیار نزدیک‌تر است.

در نوزادان، ذرات مدفوع از پوشک به مجرای ادرار می‌رسد، به خصوص اگر نوزاد هنگام عوض کردن پوشک، تحرک زیادی داشته باشد. برخی از کودکان دچار عفونت ادراری شده و برخی دیگر مصون هستند و این امر دلیل مشخصی ندارد. با این حال، برخی از کودکان به دلیل وجود مشکلات تخلیه مثانه، ممکن است در برابر عفونت ادراری آسیب پذیرتر باشند.


علل مشکلات تخلیه مثانه عبارتند از:

یبوست: گاهی اوقات یبوست می‌تواند باعث تورم بخشی از روده بزرگ شود، این تورم سبب فشار بر مثانه و جلوگیری از تخلیه طبیعی آن می‌گردد.
سندرم اختلال دفع: در این بیماری نسبتاً شایع، کودک مدفوع خود را “نگه می‌دارد”، حتی اگر نیاز به دفع مدفوع داشته باشد.
برگشت ادراری: این یک بیماری نادر است که در طی آن ادرار دوباره در مجاری ادراری به سمت مثانه و کلیه جریان می‌یابد. این عارضه به دلیل مشکلات دریچه مجاری ادرار که به مثانه وارد می‌شود، رخ می‌دهد.


علائم

تشخیص عفونت ادراری در کودکان با تکیه بر علائم و نشانه‌ها دشوار است، زیرا علائم و نشانه‌های آن ممکن است مبهم باشد و کودکان خردسال به راحتی نمی‌توانند این علائم را بیان کنند. علائم عمومی که ممکن است نشان دهنده بیماری فرزندتان باشد، عبارتند از:

تب
استفراغ
ضعف و خستگی
تحریک پذیری
تغذیه ضعیف
عدم افزایش وزن مناسب
زردی پوست و سفیدی چشم (یرقان) در خردسالان

نشانه‌های دیگری که ممکن است حاکی از عفونت دستگاه ادراری کودک باشد، عبارتند از:

درد و یا سوزش هنگام ادرار
نیاز مکرر به دفع ادرار
خودداری از دفع مدفوع
تغییر در عادات طبیعی دستشویی مانند بی اختیاری ادرار و یا شب ادراری
درد شکم، پهلو و یا کمر
بوی ناخوشایند ادرار
مشاهده خون در ادرار
کدر بودن ادرار 

تشخیص
در اغلب موارد، پزشک می‌تواند با پرسیدن سؤالاتی در مورد علائم کودک و بررسی آنها و توصیه آزمایش ادرار، عفونت دستگاه ادراری در کودک را تشخیص دهد. درمان معمولاً بلافاصله پس از گرفتن نمونه ادرار شروع شده و نیازی به انجام آزمایشات بیشتر نیست.

آزمایش ادرار
گاهی اوقات جمع‌آوری نمونه ادرار از کودکان به خصوص نوزادان و خردسالان می‌تواند مشکل باشد. معمولاً از کودکانی که رفتن به دستشویی را آموخته‌اند، می‌توان خواست که نمونه ادرار خود را با استفاده از یک بطری استریل جمع آوری کنند. برای کمک به کودکتان در جمع‌آوری نمونه ادرار می‌توانید یک بطری را در مسیر ادرار کودک خود قرار دهید. در این هنگام اطمینان حاصل کنید که لبه دهانه بطری با هیچ چیز تماس نداشته باشد، زیرا هر گونه تماس یا آلودگی ممکن است نتیجه آزمایش را تحت تأثیر قرار دهد. اگر قادر به جمع آوری نمونه ادرار تمیز نیستید، می‌توانید با قرار دادن یک پد جاذب مخصوص در پوشک کودک خود، نمونه ادرار کودکتان را جمع آوری کنید. این نمونه ادرار با استفاده از یک سرنگ از درون پد جاذب خارج می‌شود. در چنین مواردی، نمونه ادرار را می‌توان با قرار دادن یک لوله پلاستیکی کوچک موسوم به کاتتر در مجرای ادرار کودک به دست آورد.

آزمایشات بیشتر
در برخی شرایط، انجام آزمایشات بیشتری ممکن است لازم باشد، به عنوان مثال:

اگر سن کودکتان کمتر از شش ماه داشته باشد.
اگر 24 تا 48 ساعت پس از درمان، هیچ بهبودی در علائم فرزندتان رخ ندهد.
اگر کودکتان هر گونه علائم غیر معمول مانند کاهش جریان ادرار، فشار خون بالا و یا یک برجستگی و یا توده قابل مشاهده در شکم یا مثانه داشته باشد.
اگر کودکتان مجدداً دچار عفونت ادراری شده است.
اسکن و آزمایشات تصویربرداری

اسکن‌های مختلفی برای بررسی مشکلات دستگاه ادراری کودکتان وجود دارد:

سونوگرافی
اسکن DMSA(دی مرکاپتو سوکسینیک اسید)
سیستو اورتروگرام در حین ادرار
نوع اسکن و زمان انجام آن بستگی به شرایط خاص کودک شما دارد. در برخی موارد، این اسکن ممکن است چند هفته یا چند ماه پس از عفونت اولیه فرزندتان انجام شود.


درمان عفونت ادراری در کودکان

اکثر عفونت‌های ادراری در دوران کودکی ظرف مدت 24 تا 48 ساعت پس از درمان با آنتی بیوتیک برطرف خواهد شد و در دراز مدت هیچ گونه مشکلی ایجاد نخواهد کرد. در بسیاری از موارد، درمان کودک شامل مصرف یک دوره آنتی بیوتیک در خانه است. برای رعایت احتیاط، کودکان کمتر از سه ماه و کودکان دارای علایم شدید معمولاً برای چند روز در بیمارستان بستری شده و آنتی بیوتیک را با تزریق مستقیم به داخل ورید دریافت می‌کنند.

درمان‌های خانگی
اگر کودک شما بالاتر از سه ماه است و احتمال خطر ابتلا به بیماری‌های جدی وجود ندارد، معمولاً می‌توانید کودکتان را در خانه با استفاده از آنتی بیوتیک درمان کنید. طول مدت درمان بستگی به نوع عفونت ادراری کودکتان دارد:

عفونت دستگاه ادراری تحتانی: معمولاً یک دوره 3 روزه مصرف آنتی بیوتیک نیاز دارد.
عفونت دستگاه ادراری فوقانی: معمولاً یک دوره 7- 10 روزه مصرف آنتی بیوتیک لازم است.
کودک شما ممکن است در طی مصرف آنتی بیوتیک، برخی از عوارض جانبی را تجربه کند، اما این عوارض معمولاً خفیف هستند و با قطع مصرف دارو برطرف می‌شوند. عوارض جانبی شایع آنتی بیوتیک عبارتند از:

احساس بیماری
استفراغ
ناراحتی معده
اسهال
از دست دادن اشتها

همچنین در صورت لزوم می‌توانید از پاراستامول برای رفع تب و ناراحتی فرزندتان استفاده کنید. با این حال، اگر کودک شما مبتلا به عفونت ادراری است، نباید از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن استفاده کنید، زیرا این داروها می‌تواند به کلیه‌های کودکتان آسیب برساند. هرگز به کودکان زیر سن 16 سال خود آسپرین ندهید. اگر فرزند شما قادر به بلع قرص یا کپسول نباشد، می‌توانید آنتی بیوتیک‌ و پاراستامول را به صورت مایع به کودکتان بدهید. وضعیت کودک شما معمولاً در عرض 24 تا 48 ساعت پس از درمان بهبود خواهد یافت. با این حال، برای جلوگیری از عود عفونت ادراری کودک بسیار مهم است که کل دوره آنتی بیوتیک تجویز شده به پایان برسد.

درمان در بیمارستان
اگر فرزند شما کمتر از سه ماهه است و یا احتمال بدتر شدن عفونت وجود دارد، باید نوزادتان را جهت درمان در بیمارستان بستری کنید. در موارد زیر کودکتان بدون درمان در بیمارستان در معرض خطر جدی خواهد بود:

اگر نوزادتان بسیار بیمار به نظر می‌رسد، دچار کم آبی بدن شده یا به دلیل استفراغ قادر به نگه داشتن داروهای خوراکی در بدن خود نیست.
اگر علائم غیر طبیعی مانند کاهش جریان ادرار، فشار خون بالا و یا یک برجستگی و یا توده در شکم یا مثانه کودک مشاهده کنید.
اگر کودک قبلاً مبتلا به یک بیماری مؤثر بر سیستم ادراری شده است.
در این موارد، کودک شما برای دریافت آنتی بیوتیک داخل وریدی نیاز به بستری شدن در بیمارستان به مدت چند روز دارد. همانند درمان خانگی، فرزند شما باید در عرض 24 تا 48 ساعت بهبود یابد.

پیشگیری
جلوگیری کامل از عفونت‌های ادراری در دوران کودکی امکان پذیر نیست، اما با انجام اقداماتی می‌توانید خطر ابتلاء کودک خود به این عفونت‌ها را کاهش دهید. توصیه‌های زیر ممکن است در این زمینه به شما کمک کند:

در صورت امکان برای شش ماه اول بعد از تولد، به طور انحصاری کودک خود را شیر دهید.
به دختران خود آموزش دهید که در دستشویی، خود را از عقب به جلو با دستمال توالت تمیز کنند.
مطمئن شوید که کودک شما آب و مایعات کافی می‌نوشد و به طور منظم به دستشویی می‌رود.
از تهیه لباس زیر نایلونی و یا مواد مصنوعی برای کودک خود اجتناب کنید.
از صابون‌های معطر و یا حباب حمام استفاده نکنید.
برای کاهش خطر ابتلا فرزند خود به یبوست، اقدامات لازم را انجام دهید. 

لطفاً درباره این مطلب نظر بدهید؛ نظرات و سوالات شما بعد از تایید نمایش داده خواهد شد.

تمامي حقوق مادي و معنوي سايت براي ني ني نما محفوظ مي باشد و استفاده از مطالب فقط بادرج نام و لينک سايت مجاز است.



درمان دارويي عفونت ادراري در کودکان دختر

آرایش

مدل مو

مدل لباس

اخبار

سبزی خردکن

عفونت ادراری در کودکان

آکاایران : عفونت ادراری در رده عفونت های باکتریایی قرار می گیرد که تاثیر بر بخشی از دستگاه ادراری می گذارد مانند : تحتانی که به آن سیستیت ساده (عفونت مثانه) و فوقانی که به آن پیلونفریت (عفونت کلیه) می گویند. علائمی که مربوط به عفونت مثانه می باشد عبارتند از : دفع ادرار همراه با درد ، یا تکرار ادرار و یا اضطرار برای ادرار بوده و در عفونت کلیه شامل تب ، درد پهلو و همچنین موارد ذکر شده در عفونت مثانه اتفاق می افتد . این بیماری در بین کودکان هم بسیار دیده می شود و یک بیماری مهم و شایع در کودکان به حساب می آید که 3 تا 5 درصد در دختران و 1 درصد در پسران رخ می دهد.در این قسمت از سایت کودک آکاایران نکاتی درباره عفونت ادراری و علت عفونت کودکان را برای شما بازگو می کنیم با ما همراه باشید.  


عفونت ادراری در کودکان

عفونت ادراری در کودکان

دکتر زهرا پورنصیری فوق تخصص کلیه کودکان در این باره  می گوید: «عفونت ادراری یک بیماری مهم و شایع میان کودکان است که به علت وارد شدن میکروب به مجاری ادرار ایجاد می شود. چنانچه عفونت فقط مثانه را درگیر کند «سیستیت» و اگر کلیه را درگیر کند «پیلونفریت» نامیده می شود. این بیماری می تواند باعث تخریب قسمتی از کلیه شده یا ایجاد فشار خون و نارسایی کلیه نماید و از این رو اهمیت زیادی دارد.»وی می افزاید: «میکروب های ایجادکننده عفونت اکثرا میکروب های موجود در دستگاه گوارش هستند. البته ویروس ها و قارچ ها نیز می توانند موجب بروز عفونت ادراری شوند. 7 درصد کودکان کوچک تر از 2 سال که تب می کنند به علت عفونت ادراری است.»

عوامل مستعدکننده بیماری

به نقل از آکاایران : این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی به عوامل مستعدکننده خطر اشاره کرده و می گوید: «عفونت ادراری در پسران زیر یک سال و دختران زیر 4 سال شایع تر است. ختنه نشدن پسران نیز عامل مستعدکننده دیگری است؛ به طوری که پسرانی که ختنه نشده باشند 4 تا 8 برابر پسرانی که ختنه شده اند، دچار عفونت ادراری می شوند. جنسیت نیز در مورد این بیماری مهم است؛ به گونه ای که عفونت ادراری میان دختران حداقل 2 تا 4 برابر پسران است.»وی می افزاید: «نژاد از دیگر عوامل مستعدکننده است به طوری که عفونت ادراری در سفیدپوستان شایع تر از سیاه پوستان است. عوامل ژنتیکی نیز از جمله مواردی است که باید به آن توجه شود چون منسوبین درجه یک کودکانی که سابقه عفونت ادراری دارند بیشتر در معرض ابتلا به عفونت ادراری هستند.»دکتر پورنصیری ادامه می دهد: «عصبی بودن مثانه به این معنی که کارکرد مثانه با اختلال روبه رو شود، نگه داشتن زیاد ادرار، یبوست و برگشت ادرار از مثانه به حالب که در 50 درصد کودکانی که عفونت ادراری می کنند وجود دارد نیز از جمله مواردی هستند که کودک را مستعد ابتلا به عفونت ادراری خواهند کرد. علاوه بر این موارد سوندگذاری طولانی مدت مثانه و هرگونه ناهنجاری سیستم ادراری مانند مثانه عصبی و دریچه خلفی مجرا نیز مهم هستند.»


عفونت ادراری

علائم بیماری

دکتر پورنصیری با اشاره به این مورد که علامت عفونت ادراری در سنین مختلف متفاوت است توضیح می دهد: «در سنین نوزادی و زیر یک ماه، بیماری با علائمی به صورت تب یا کم شدن حرارت بدن، بی حالی، بی اشتهایی، تحریک پذیری، شلی، اسهال، کم شدن حجم ادرار، زردی و از بین رفتن واکنش های نوزادی خودش را نشان می دهد. در سنین بالاتر این مشکل با نشانه هایی مانند تب، بوی بد ادرار، سوزش، تکرر و بی اختیاری ادرار، ایجاد شب ادراری، درد پهلوها و درد در ناحیه زیر شکم، قطع و وصل شدن جریان ادرار و بی قراری حین ادرار کردن در شیرخواران همراه است.»این پزشک متخصص توصیه می کند: «همه والدین باید هر از چند گاهی جریان ادراری کودک خود را بررسی کنند؛ به خصوص کودکانی که پوشک می شوند. همچنین اگر کودکی بیش از 2 تا 3 روز تب بی دلیل داشته باشد، انجام آزمایش ادرار توصیه می شود.»دکتر پورنصیری در مورد بررسی آزمایشگاهی این مشکل می گوید: «اولین و مهم ترین گام در تشخیص عفونت ادراری گرفتن نمونه ادراری به صورت استریل است. البته اگر نمونه در شرایط استریل گرفته نشود یا اگر در رساندن نمونه به آزمایشگاه بیش از یک ساعت تاخیر وجود داشته باشد، به اشتباه کشت مثبت شده و تشخیص عفونت ادراری داده می شود.»

اقدامات مهم برای کودک مبتلا

این عضو هیات علمی دانشگاه یادآور می شود: «یکی از اقدامات مهمی که برای کودک مبتلا به عفونت ادراری انجام می شود، سونوگرافی کلیه است که در آن انسداد، برگشت ادراری و اختلالات ساختاری مثانه و کلیه مشخص خواهد شد. در اکثر کودکان مبتلا به عفونت ادراری عکسبرداری از مثانه نیز لازم می شود. علاوه بر این اقدامات در برخی موارد اسکن کلیه هم لازم بوده و باید انجام شود.»

درمان عفونت ادراری

دکتر پورنصیری در مورد درمان عفونت ادراری توضیح می دهد: «بر اساس این که عفونت ادراری مثانه یا کلیه را درگیر کرده باشد، درمان با آنتی بیوتیک خوراکی یا تزریقی به مدت 7 تا 14 روز توصیه می شود. البته با درمان آنتی بیوتیکی مناسب، تب و سایر علائم بعد از 2 یا 3 روز بهبود واضح می یابد.»


عفونت ادراری در کودکان

درمان دارويي عفونت ادراري در کودکان دختر

پیشگیری از عفونت ادراری

همواره پیشگیری بهتر از درمان است. بنابراین باید از بروز عفونت ادراری هم پیشگیری کنیم.دکتر پورنصیری در مورد شیوه هایی برای جلوگیری از بروز بیماری می گوید: «مصرف زیاد آب و تخلیه مثانه هر دو تا حداکثر هر 3 ساعت یک بار، درمان یبوست، شستشوی دستگاه تناسلی از جلو به عقب، استفاده از لباس های زیر نخی و گشاد و شستشو و تعویض مکرر آنها، عدم نشستن در وان یا لگن، درمان کرمک در صورت وجود، ختنه و استفاده از آنتی بیوتیک مناسب در آنهایی که برگشت ادراری یا انسداد یا مثانه عصبی دارند می تواند به پیشگیری از عفونت ادراری کمک کند.»وی می افزاید: «تمشک کوهی از جمله میوه هایی است که برای پیشگیری از عفونت ادراری توصیه می شود. همچنین استفاده از پروبیوتیک ها که به صورت پودر یا قرص، یا ماست و دوغ حاوی پروبیوتیک و فرآورده های لبنی نیز وجود دارد توصیه می شود.»دکتر پورنصیری یادآور می شود: «60 تا 80 درصد دخترانی که به عفونت ادراری مبتلا می شوند، طی 18 ماه پس از آن مجددا مبتلا خواهند شد. در صورت عودهای مکرر عفونت کلیه و عدم درمان به موقع، احتمال ایجاد فشارخون و نارسایی کلیه وجود دارد. در حالی که درمان به موقع و سریع عفونت ادراری از بروز این عواقب تا حد زیادی پیشگیری خواهد کرد.»ویرایش و تلخیص:آکاایران  

سایت کودک ، بارداری ، زایمان ، تربیت کودک ، بیماری های کودک ، نی نی




خانه

موبایل

شاید برای شما پذیرفتنی نباشد که دختر خردسالتان نیز ممکن است ترشح ناحیه تناسلی داشته باشد؛ البته احتمال بروز عفونت مهبل و دستگاه تناسلی قبل از سن بلوغ بسیار کم است، اما در شرایط خاصی ممکن است یک دختربچه نیز از مشکلات ناحیه تناسلی و ترشح غیرطبیعی در این ناحیه رنج ببرد.دکتر لاهوتی اشکوری، متخصص زنان در این باره توضیح می دهد: دستگاه تناسلی کودکان در سنین قبل از بلوغ معمولا ترشحات خاصی ندارد؛ یعنی ترشحات قابل رویت مثل خانم های بالغ در آنها دیده نمی شود. به بیان دیگر در کودکان در سال های قبل از بلوغ ممکن است گاهی ترشحات شیری یا سفید رنگ در ناحیه تناسلی کودک دیده شود که براحتی با آب شسته می شود و هیچ نشانه ای از التهاب، قرمزی، خارش و سوزش نیز در وی دیده نمی شود.ترشحاتی که نگران کننده نیستترشحات ناحیه تناسلی کودکان طبیعی و جای هیچ گونه نگرانی ندارد. این ترشحات می تواند نشانه نزدیک شدن زمان عادت ماهانه در دختران نیز باشد، اما دکتر لاهوتی تاکید می کند: توجه داشته باشید که ترشحات طبیعی ناحیه تناسلی کودک، شفاف و بدون بوست و به خارش یا مشکلات دیگر منجر نمی شود و مشخص ترین ویژگی این ترشحات این است که برای مدت طولانی یعنی یکی، دو سال بی هیچ تغییری دیده می شود. با نزدیک شدن به زمان عادت ماهانه ممکن است این ترشحات به دلیل تغییرات هورمونی کمی غلیظ تر شود یا تغییر رنگ دهد. بجز این دسته از ترشحات در صورت دیدن هر نوع ترشح دیگری در دختران کوچک باید به پزشک مراجعه کرد.ترشحات همراه با سوزش ادراراما خانواده ها چطور می توانند متوجه غیرطبیعی بودن ترشحات واژینال دختران کوچکشان شوند؟

به گفته دکتر لاهوتی، مشخص ترین ویژگی ترشحات طبیعی این است که برای مدت طولانی به یک شکل و شدت مشخص ادامه پیدا می کند، اما باید به ترشحاتی که یک مرتبه ظاهر می شوند یا به مرور زمان شدت بیشتری پیدا می کند، توجه شود. البته تغییر رنگ و بدبو شدن ترشحات نیز بسیار اهمیت دارد. همچنین معمولا دختران همراه با این ترشحات از سوزش ادرار، درد کمر و ران شکایت دارند.وجود جسم خارجیخوب است بدانید که شایع ترین علت ترشح غیرطبیعی در کودکان خردسال، وجود جسم خارجی همچون دستمال کاغذی در واژن است که چنین اتفاقی ممکن است در پی کنجکاوی کودک نسبت به شناخت بدنش اتفاق بیفتد. حتی دکتر لاهوتی تاکید می کند: گاهی هم کودکان خردسال حین بازی ممکن است جسمی را داخل واژن خود فرو کنند. نشانه وجود جسم خارجی در واژن معمولا ترشحات بسیار زیاد و در بسیاری موارد خونابه است و در صورت تشخیص ندادن بموقع و باقی ماندن جسم خارجی در واژن ممکن است ترشحات او بدبو نیز باشد.عفونت ناحیه تناسلیاما گاهی ترشح مهبل و ناحیه تناسلی از سطح یک ترشح طبیعی بدون علامت فراتر می رود و آن وقت است که باید به احتمال عفونت ناحیه تناسلی کودک نیز بیندیشیم. دکتر لاهوتی با اشاره به این که علائم شایع این نوع عفونت، قرمزی ، درد و خارش اطراف ناحیه تناسلی است، می گوید: همچنین ترشح از مهبل که ممکن است با یا بدون بو باشد و درد در هنگام ادرار کردن و خونریزی از ناحیه مبتلا نیز ممکن است از دیگر علائم باشد. بروز چنین بیماری ممکن است از عفونت های حاصل از باکتری ها، انگل ها، قارچ های مخمری شکل ، ویروس ها یا آلرژی به لباس هایی با الیاف مصنوعی، صابون یا دیگر چیزهایی که در تماس با ناحیه تناسلی است، ناشی شود.

درمان دارويي عفونت ادراري در کودکان دختر

 

همچنین خراشیدگی ، ساییدگی یا آسیب ناحیه تناسلی در اثر گذاشتن اجسام خارجی در مهبل به وسیله کودک یا یک همبازی یا تحریک ناشی از خوشبوکننده حمام یا مواد افزودنی حمام نیز ممکن است اتفاق بیفتد. از عوارض عفونت و التهاب مزمن ناحیه تناسلی کودکان می توان به چسبندگی اشاره کرد که اگر این اتفاق بیفتد، حتما مراجعه به پزشک برای رفع چسبندگی ضروری است.آنچه باید به کودکتان بیاموزیدبرای پیشگیری از عفونت ناحیه تناسلی به کودک یاد بدهید، پس از اجابت مزاج از مهبل تا مقعد خود را کاملا شستشو دهد.نگذارید کودک با لباس مرطوب بویژه حوله حمام مرطوب بنشیند.اجازه ندهید کودک از کاغذ توالت رنگی یا معطر، صابون بودار یا خوش بوکننده حمام استفاده کند.زیرشلوارهای نخی یا زیرشلوارهای نایلونی با فاق نخی در اختیار کودک قرار دهید.در شرایطی که کودک نشانه های عفونت ناحیه تناسلی را نشان می دهد یا با وجود درمان ، علائم بیماریش ظرف هفت تا ده روز بهبود نیافته است و با خونریزی یا تورم غیرمعمول مهبل نیز همراه است باید به پزشک مراجعه کنید.منبع : جام جم آنلاین


برای داشتن بچه های سالم تر بخوانید

باز نشر مطالب بیتوته تنها با ذکر نام و آدرس سایت مجاز می باشد .

درمان دارويي عفونت ادراري در کودکان دختر

درمان دارويي عفونت ادراري در کودکان دختر

10

پیشنهاد شده برای شما :
0 جمشید کاظمی ادرس فوریه 16, 2019
برچسب ها :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *